Nee, Nienke, houd je lach in. Kijk niet naar hoe anderen hun handen langs de zwarte gordijnen laten glijden, of hun vingers in de gaten in de muur stoppen. Focus op jezelf.
Shit, straks moet ik al die onbekenden gaan aanraken. Allemaal meisjes, ongeveer even oud als ik en één oude man. Nee, gedver, die doet dit natuurlijk alleen maar om jonge vrouwen te kunnen betasten.
Kies iemand uit en maak vormen samen. De één maakt een vorm, de ander vult de ruimtes op die leegblijven; denk maar aan hol en bol.
Een meisje, ik wil met een meisje en zeker niet met de oude man. Pfff, gelukt. Wat is zij dik! Moet ik nu echt rondom haar gaan kronkelen? Ik kijk door mijn oogharen naar andere koppels. Die doen allemaal of het de gewoonste zaak van de wereld is. Ik moet haar gaan aanraken. Gewoon doen dan maar. Dat dikke voelt eigenlijk helemaal niet zo vies. Eerder stevig, maar ook zacht. Ze ruikt naar kaneel. Hopelijk ruikt ze mijn zweet niet.
Goed gedaan. Tot volgende week.
Het meisje van vorige week is er niet. Wel een nieuwe man. Vlassig haar, verwassen, oude pyjamabroek aan. Brrr. De oude man valt dan eigenlijk nog wel mee. Die kijkt tenminste vriendelijk.
Leg je hand op iemands hoofd en beweeg mee met die persoon.
Nu kan ik de nieuwe man niet ontlopen, we zijn met te weinig. Wat voelt zijn huid vies, vettig. Dunne sliertjes haar werken zich tussen mijn vingers. Jakkes. Ik wil mijn hand niet meer op zijn hoofd leggen en ook niet dat hij mij aanraakt. Ontloop hem, Nienke.
We gaan over de grond rollen en iemand anders rolt over je heen, alsof jij een boomstam bent waarmee een rotsblok verplaatst wordt.
Ik ben met de leraar. Nu kan er niet zoveel mis gaan. Totdat hij wat wil uitleggen- een hand op mijn hoofd legt en een vinger tussen mijn billen priemt. Onderaan mijn staartbeen. Jaja. Haal die vinger maar weer weg. "Ik wil dit niet," zeg ik ingehouden. "Ook niet als jij het bij mij doet?" Nee, schreeuwt mijn hele lijf; "Dat vind ik te intiem," weet ik rustig uit te brengen.
De les is bijna afgelopen. Gelukkig. Als ik mijn schoenen aantrek en omhoog kom, kijk ik tegen de uitgezakte en grijsgeworden witte onderbroek van de vieze man aan. Gruwel. De rillingen lopen over mijn rug. Weg hier.
"Out of your comfortzone is where the magic happens", zei B. later, over iets heel anders. Maar ook: "Als je 'ja' zegt tegen een ander en het 'nee' voelt, zeg je feitelijk 'nee' tegen jezelf''. Ik voel weinig magisch maar een des te grotere 'nee'- ik ga niet meer.
