Meermansburg

Ik ga verhuizen, naar hof Meermansburg. Blijer kan ik vandaag niet worden.

Heldhaftig trok ik door een onweersbui heen om op tijd te zijn. Toen ik voor het huisje stond, kon ik de bel niet vinden. Kloppen op het raam gaf geen effect. Ik vervloekte mezelf al dat ik het nummer van de huisbaas niet had meegenomen. Stond ik daar in mijn regenpak voor een schijnbaar leeg huis. Aan de overkant van het hofje stond een deur open, dus ik riep en de vrouw praatte terug. Ik had voor het goede huis gestaan en de bel zat verscholen onder een groene knop.

Binnen was de beslissing snel gevallen: hier wil ik wonen! Wat ben ik blij!

Bizar

Dit is toch te bizar voor woorden?!

Kinderen horen toch tikkertje te doen, zich te verstoppen en op driewielers rond te rijden? Waarom kijken volwassenen die wat aan hun gewicht willen doen niet naar kinderen en gaan buiten plezier maken? In plaats van andersom en kinderen met volwassen-speeltjes tegen 'overgewicht' te laten strijden.

Weet eigenlijk niet of ik hier nu om moet lachen of huilen.

http://www.trouw.nl/nieuws/nederland/article2821850.ece/Fitness_met_een_speen_in_de_mond.html

Verhuisdozen

Moe! Sjouwen met verhuisdozen in de hoop dat er een verhuizing komt. Vrijdag ga ik naar een huisje kijken, maar vandaag heb ik vast met dozen gesjouwd. Touwen sneden in mijn vingers en fietsen met 10 dozen, dat gaat natuurlijk niet. Verscholen in het fietsenhok probeerde ik alle mogelijke manieren om dozen op een makkelijke manier te vervoeren. Ik dacht nog dat ik dan gevrijwaard zou zijn van alle meelijwekkende blikken. Die makkelijke manier bestond niet. Met 10 schuivende dozen tussen mijn zadel en stuur ingeklemd liep ik naar huis. Elke 100 meter duwde ik met mijn been de schuivende dozen terug. En de meelijwekkende blikken kwamen toch. Maar ook aanbiedingen van behulpzame handen van jonge vrouwen met vriendelijke gezichten. Die waren er gelukkig ook.

Vriendelijke trut

Heerlen, ik moet er nog eens naartoe. Daar is trut geen scheldwoord. Daar is 'trut' vriendelijk zeggen dat je een vrouw niet zo aardig vindt. Nee, als je daar iemand wilt kwetsen, roep je: kutwijf! Dat gaf mij m'n lach.

Het meisje, een Heerlense, zelf afkomstig uit een "aandachtsbuurt", was gehezen in het leven van kakker, een hockeymeisje. En wat mij het meest raakte was dat dit meisje in haar gezin voor even, kansen kreeg en ze pakte. Ze werkte voor het eerst, ging dansen met andere meiden en kookte spaghetti. En daar was ze trots op. Wat mooi om te zien! En vooral, wat zonde dat zij die kansen thuis niet krijgt.

Bomen

De bomen aan het Malieveld bewegen zo mooi. Alle groene blaadjes worden heen en weer geschud in de wind, draaien en keren. Samen golven ze. Prachtig. De natuur is zo mooi en nog veel mooier, omdat ik binnen zit opgesloten. Ik kijk vanuit een kantoorraam naar een stukje natuur, naar de bomen, de meeuwen die zweven, en, in de verte, naar de duinen. Ik word blij van buiten, morgen ga ik op de fiets naar mijn werk.

En het mooiste liedje van vandaag: Bertolf, Beggin (gecoverd van Madcon)

Het begin

Ik wil elke dag één situatie, gedachte of gebeurtenis beschrijven, waar ik om heb gelachen. Mijn wereld wordt daar vrolijker van en misschien die van anderen ook.

Vandaag begin ik.