Ik ga verhuizen, naar hof Meermansburg. Blijer kan ik vandaag niet worden.
Heldhaftig trok ik door een onweersbui heen om op tijd te zijn. Toen ik voor het huisje stond, kon ik de bel niet vinden. Kloppen op het raam gaf geen effect. Ik vervloekte mezelf al dat ik het nummer van de huisbaas niet had meegenomen. Stond ik daar in mijn regenpak voor een schijnbaar leeg huis. Aan de overkant van het hofje stond een deur open, dus ik riep en de vrouw praatte terug. Ik had voor het goede huis gestaan en de bel zat verscholen onder een groene knop.
Binnen was de beslissing snel gevallen: hier wil ik wonen! Wat ben ik blij!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten