TV

Laatst vond ik mezelf zappend achter de televisie. Voor het eerst in een lange tijd. Ik heb een rondje RTL Boulevard, DWDD en het Achtuurjournaal gedaan. Weinig spannends en eerlijk gezegd moet ik nu al diep in mijn geheugen graven naar de behandelde items. Ik vind televisie vaak saai en vlak. Maar ik was moe en dat is een goed excuus om lusteloos van het ene naar het andere programma te navigeren.
Eigenlijk zou ik mijn computer tegenover mijn bank moeten zetten. Ik zit veel meer uur op het net dan ik naar tv kijk. Ik moet wel bekennen dat ik via uitzendinggemist "Wie is de Mol?", "Holland Sport" en de "Keuringsdienst van Waarde" volg en dus televisie kijk op mijn computer. Unfaire concurrentie voor de televisie, maar ja, ik kan daar niets aan doen.
Mijn steeds groter wordende desinteresse voor televisieprogramma's wordt vast niet door iedereen gedeeld. Ik verbaasde me gisteren over een meisje dat met een beeldscherm over straat liep. Het was zo enorm groot dat het de helft van de breedte van de steeg innam. Ik denk dat het ding een meter breed was. Zij en haar vriendje vervoerde de tv op de bagagedrager van haar vouwfietsje. Daardoor leek hij nog groter en onhandelbaarder dan hij was. Zij kon in ieder geval niet sturen en het beeldscherm vasthouden tegelijkertijd. Hoe ze thuis gekomen zijn, weet ik niet maar het is ze vast gelukt. Ik zag het al voor me: na een moeilijke rit en gehannes in huis eindelijk de televisie opgehangen. Chinees gehaald, want geen zin meer om te koken en achter de nieuwe beeldbuis vermoeid op de bank geploft. Vol verwachting de afstandsbediening gepakt, een rondje gezapt en nog één, want je weet maar nooit. En dan toch jammerlijk moeten constateren dat er niets op tv is. Zonde. Daarom alleen al ben ik zo met mijn kleine oude tv'tje.