Vredige slaap

Ik lig lang wakker. Anderhalf uur is voor mij geen enkel probleem meer. Ik heb maar geaccepteerd dat mijn "ik kan niet slapen, want ik lig al een kwartier wakker"-periode voorgoed ten einde is. Nu heb ik dus tijd in bed. Eerst vulde ik die met lezen, of nadenken over wat er nog op mijn boodschappenlijstje moest. Beiden strategieën werkten niet: de komst van mijn slaap werd evenlang uitgesteld als ik gelezen had en mijn mandje in de supermarkt werd te zwaar van alle onnodigheden.

Het zou fijn zijn geweest als ik mijn gedachten uit had kunnen zetten en 90 minuten naar het plafond had kunnen staren. Helaas kan ik me niet herinneren dat ik ooit niét dacht. En terwijl ik met voeten als ijsklompjes mijn koude bed probeer te verwarmen, verschijnen de beren. Ze veroveren het donker, terwijl ik alleen in mijn bed lig. Kwaadaardig zijn ze en ze maken gebruik van de duisternis om buitenproportionele vormen aan te nemen. Daarom besloot ik over fijne dingen na te denken: ik zag mezelf liggen in het gras onder een grote boom en keek uit over een heuvelachtig landschap. Het was zomer en ik las een boek of lag met mijn hoofd genoeglijk op de schouder van een mooie jongeman, terwijl we samen naar het licht keken dat tussen de bladeren van de boom doorviel. Ik hoorde krekels en een beekje kabbelen. Heel fijn allemaal, maar stand houdt die gedachte niet. Hij is te saai; er gebeurt niets en daarom dwalen mijn gedachten weer af.

Gisteren heb ik het anders aangepakt. Ik bedacht niet langer iets fijns, maar dacht aan iets fijns. Ik zag mezelf weer bij mijn oma op schoot kruipen, vragend om verhaaltjes uit het Rode Vertelselboek. Ik voelde haar hand en keek bewonderend naar het landschap van vlekjes en rivieren. Met mijn vinger kon ik zomaar haar ader induwen. Na oma's schoot, kwam die van opa aan de beurt. Op een wit papier zette hij zwarte lijnen. Die kon hij nog net zien. Mijn broertjes en ik moesten zo snel mogelijk raden wat opa tekende. Vaak een poes. Ik dacht aan hoe wij bij opa en oma in bed kropen als het onweerde en hoe gefascineerd ik was door de tanden in het water, naast hun bed. Opa en oma boden mij een veilige en liefdevolle plek. Vredig viel ik in slaap.

Vanochtend werd ik gewekt door het koeren van een duif, net als bij opa en oma. Op sommige dagen helpt god een handje mee.